Het onderzoeksmiddel kan mogelijk worden gebruikt voor gewichtsverlies bij mensen met (ernstig) overgewicht. Het onderzoeksmiddel is vergelijkbaar met een menselijk hormoon dat amyline wordt genoemd. Amyline werkt van nature in de hersenen en vergroot het gevoel van verzadiging (vol zijn). Hierdoor heb je minder zin om te eten. Het onderzoeksmiddel werkt in het lichaam op dezelfde manier. Eerdere onderzoeken met het onderzoeksmiddel laten zien dat deze langer werkzaam blijft dan amyline. Hierdoor kan het mogelijk een langduriger effect hebben op het beheersen van voedselinname en eetlust.
In dit onderzoek zullen we het effect van het onderzoeksmiddel op de hartslag en het hartritme onderzoeken. We zullen ook onderzoeken hoe veilig het onderzoeksmiddel is en hoe goed dit wordt verdragen wanneer gezonde mensen het gebruiken.
Je krijgt gedurende 22 weken eenmaal per week het onderzoeksmiddel of placebo toegediend. Een placebo is een middel zonder werkzame stof. Het onderzoeksmiddel of placebo wordt toegediend via injecties in de vetlaag onder de huid van de buik. Acht van de doseringen dien je thuis zelf toe met behulp van een automatische injectiepen (auto-injector). Dit is een medisch hulpmiddel met een verborgen naald dat met één druk op de knop een vooraf bepaalde hoeveelheid geneesmiddel toedient. Voordat je de injecties thuis zelf gaat toedienen, krijg je instructie over het gebruik van de auto-injector.Je leert waar en wanneer je de injectie moet zetten en welke informatie je in je dagboek moet vastleggen. Verder krijg je af en toe capsules met een goedgekeurd antibioticum (moxifloxacine) of placebo.
Op meerdere dagen per verblijfsperiode wordt je hart constant in de gaten gehouden. Hiervoor krijg je plakkers (elektroden) op je borst die aan een apparaatje worden vastgemaakt. Op verschillende momenten zal je 15 minuten stil moeten liggen zonder te bewegen, te praten en te slapen. Ook kan je dan geen muziek luisteren, tv kijken of een laptop of telefoon gebruiken. Buiten deze momenten om mag dat overigens wel.